Glaucoom

Glaucoom is een oogaandoening gekenmerkt door een continue verhoogde druk van de vloeistof (glasachtig vocht) in het oog, de intra-oculaire druk genoemd.
Als het oog een abnormale drukverhoging ondergaat, kan dit tot onherstelbare schade lijden, meestal, zonder dat de patiŽnt pijnklachten ondervindt.
Glaucoom wordt dus meestal slechts ontdekt wanneer de patiŽnt reeds gezichtsstoornissen heeft door een reeds langbestaande verhoogde intra-oculaire druk.
Indien op tijd behandeld, evolueert de gezichtsvermindering veel minder snel.

Wanneer men naar een voorwerp kijkt, dan wordt het beeld van de retina naar de hersenen gebracht door de oogzenuw.
Deze zenuw is als een elektrische kabel. Het bevat miljoenen draden, die elk een boodschap naar de hersenen overbrengt en die samengebracht worden om zodoende een beeld te verschaffen.
Glaucoom kan schade berokkenen aan deze draden, die blinde vlekken kunnen ontwikkelen in het gezichtsveld. Men merkt maar zelden deze blinde vlekken in het zijzicht tot er zich een aanzienlijke schade aan de oogzenuw voordoet.

Indien de volledige oogzenuw is aangetast, kan blindheid het gevolg zijn. Dit komt maar zelden voor.

Vormen van glaucoom

De meest voorkomende vorm van glaucoom is het glaucoma simplex. Hierbij ontstaat, zonder dat men er iets van merkt, een afvloeiings- hindernis, die de vloeibaarheidsstroom in het oog beperkt. De daaruit resulterende beschadiging aan de oogzenuw wordt door de getroffene eerst opgemerkt wanneer een deel van de oogzenuw gestoord is en wanneer delen van het gezichtsveld wegvallen. Eerdere symptomen zijn er niet.

Het glaucoma simplex is daarom ook gevaarlijk omdat de patiŽnt niet onmiddellijk iets gewaar wordt, maar wel pas na enige tijd. Toch kan een oogarts het proces vroegtijdig herkennen en al vroeg een therapie starten.

De akute glaucoom aanval is veel zeldzamer en vraagt - door zijn symptomen - onmiddellijk om geneeskundige hulp.
Door een abrupte blokkade van de vloeistof- stroom in het oog, treedt er een hevige pijn op in de ogen of in de omtrek, meestal samen met een plots gezichtsverlies. In dit geval bestaat het grootste gevaar voor het zicht, die toch door een goede medische behandeling gered kan worden.

Het aangeboren glaucoom is een misvormde ontwikkeling in het oog. De symptomen uiten zich in lichtschuwheid, tranende ogen en soms is het hoornvlies constant mat.
De "ongewone mooie grote ogen" van een baby duiden op een aangeboren glaucoom of buphtalmos. Dan moet er zo vroeg mogelijk een oogarts geraadpleegd worden. Enkel een vroegtijdige operatie kan blindheid voorkomen. Voor de ouders is er geen reden tot paniek. Dankzij de moderne narcose-techniek is het risico van het onderzoek of van de operatie veel kleiner voor het kind dan te weten dat men bij een hoge oogdruk blind kan worden.

Tijdens een onderzoek bij de oogarts zal ook de oogdruk gemeten worden. Dit is enkel een deel van het oogonderzoek bij glaucoma. Met een oftalmoscoop zal de arts het achterste van uw oog onderzoeken om te zien of er geen letsels op de oogzenuw zijn.Ook kan het zijzicht onderzocht worden door een gezichtsveldonderzoek of perimetrieom te zien of er geen blinde vlekken zijn.
Indien nodig, zullen nog andere testen worden uitgevoerd.

Het kan gebeuren dat een patiŽnt een hogere druk heeft dan normaal, maar waarbij men niet zeker is dat er schade is door de glaucoom.

Het opsporen en de diagnose

Sommige mensen blijken een hogere druk te kunnen verdragen, zonder enig gezichtsverlies te ondervinden.
In deze gevallen is het voor de oogarts belangrijk om bijkomende oorzaken op te sporen die kunnen bijdragen tot het ontwikkelen van schade aan het oog.
Zijn er in de familie nog glaucoom patiŽnten, algemene gezondheidsproblemen zoals diabetes, verharding van de aders of anemie, dan hebben aanverwanten een hoger risico voor glaucoma.

De oogarts moet deze factoren overwegen om te kijken of de patiŽnt een behandeling nodig heeft voor glaucoom ofwel of die patiŽnt verdere onderzoeken nodig heeft.

De behandeling

Bij een acuut glaucoom zal men eerst en vooral de oogdruk doen dalen met medicatie.
Dan gaat men over tot een operatie die het gelijkgewicht tussen kamerwaterproduktie en afvoer terug herstelt. Bij een aangeboren glaucoom moet deze therapie onmiddellijk worden aangewend.

Bij een glaucoma simplex zal de oogarts oogdruppeltjes voorschrijven . Hier komt het erop aan om de oogdruk door medicatie te normaliseren.

Ook moet de patiŽnt regelmatig op controle gaan bij de oogarts, die de werkzaamheid van de oogdruppels controleert.

Vooruitzichten van de gezichtsscherpte

Glaucoom is een van de meest voorkomende oorzaken van blindheid, doch enkel als de getroffene te laat naar de oogarts gaat. Hij kan die gezichtsscherpte bewaren die er bij het begin van de behandeling nog is. Daarbij zijn de resultaten des te beter, hoe vroeger je met de behandeling begint. Belangrijk bij glaucoom is dat de voorgeschreven medicatie goed nagehouden wordt en een regelmatige controle bij de oogarts.

Indien de medicatie niet wordt verdragen of niet effectief genoeg is, dan kan men overgaan tot een oogoperatie.

In sommige gevallen kan de oogarts een pijnloze operatie uitvoeren met laserstralen waarbij niet in het oog wordt gesneden. In andere gevallen is een snede in het oog noodzakelijk om een nieuw kanaal te vormen

 


Gezichtsverlies is meestal te voorkomen

Bij een gezichtsvermindering, pijn aan de ogen of een hoge oogdruk moet onmiddellijk een oogarts geraadpleegd worden.
Bij een vroegtijdige diagnose, kan de te hoge oogdruk onder controle gebracht worden en kunnen verdere glaucoma-aanvallen vermeden worden.

Aarzel niet om je oogarts te raadplegen bij verdere vragen of voor bijkomende informatie.